Blog Image

liesanne - made by me

Van droom tot blog

Dromen zijn er om toch wat in te geloven en bloggen start met een sterk verhaal. Schrijven is voor mij altijd een beetje spreken geweest en creatief zijn is nooit ver weg.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik mezelf een naaimachine, nooit gedacht dat ik dat zou gedaan hebben, maar toch was het zo. Geen benul van hoe dat 'ding' werkte ging ik er toch mee aan de slag. De handleiding leek aanvankelijk wel een hele lijdensweg, maar opgeven deed ik niet. Met het boek 'Stof voor durf-het-zelvers' van Lies Botterman en Griet De Smedt kreeg ik het nodige vertrouwen om aan een projectje te beginnen...en wat doe je met een dochter die gek is op kleedjes...een eerste kleedje in elkaar prutsen. De glimlach en de fonkeltjes in haar ogen toen ze pronkte met het eerste zelfgemaakte kleedje deden mij ook stralen. Ik wist op dat moment dat ik mijn nieuwe passie gevonden had.

Op zolder bij mijn grootvader vond ik bijzonder veel stoffen die er al jaaaaaaren leken te wachtten totdat iemand er iets mee deed. Mijn grootmoeder was een echte stoffenverzamelaarster en daar ben ik ze nu bijzonder dankbaar voor. Ze is al jaren niet meer onder ons, maar toch weet ik dat ze trots zou zijn dat een van haar kleinkinderen haar naaipassie geërfd heeft. In elk naaiwerkje tracht ik een beetje stof van haar persoonlijke collectie te verwerken, want een warm hart wil ik haar heel graag blijven toedragen.

Nu, iets meer dan een jaar en vele creaties later, heb ik 'liesanne' in de grote blogwereld gegooid...een creatief verhaal met een happy-end. Want je weet...niets is onmogelijk als je er zelf maar in gelooft.

Knutselmieke

Naaimachine Posted on 18 sep, 2014 10:00:29

Vorige week kreeg ik een hele lieve vraag of ik een cadeautje wou maken voor een bijna 4-jarig meisje. Haar meter, van wie ik de vraag kreeg, kwam met het idee om haar een tasje cadeau te doen. Zo’n tasje waar ze al haar knutselspulletjes in kwijt kan, want knutselen doet ze heel erg graag. Na wat brainstormen en voorstellen uitgewisseld te hebben, was de keuze snel gemaakt…en dit is het resultaat.



Het is, al zeg ik het zelf, een super cute tasje met een hoge aaibaarheidsfactor. Ik baseerde me op het patroon van de knuffeldraagtas uit het boek ‘Feest in ’t knutselbos van blogsters Inge Snuffel en Mamarina’, ook één van mijn favoriete boeken. Het tasje maakte ik enkele centimeters groter dan in het boek beschreven staat, maar het heeft nu een perfecte pasvorm waar heel veel kleurrijk A4 papier in past voor uren knutselplezier.


Voor het vosje gebruikte ik vilt. De oogjes zijn kleine zwarte knoopjes uit mijn 404 knopencollectie. Nette werd netjes in flockfolie aangebracht en het tasje werd meteen al heel persoonlijk…voor Nette. Als extraatje maakte ik nog een ‘potlodenzakske’, zoals Mme Zsazsa het zo kleurrijk beschrijft in één van haar vertelsels. De link vind je hier: http://madamezsazsa.blogspot.be/2008/06/kleurpotlodenzakske.html. Maar mijn ‘potlodenzakske’ zie je hier…


Opgerold ligt hij er netjes bij, maar eenmaal geopend ontmoet je heel veel kleurtjes waar je spontaan blij van wordt.



Elk kleurpotlood heeft een vakje op kleur. Ideaal voor een bijna 4-jarige om speels met kleurtjes om te gaan en perfect voor mij om wat stofrestjes weg te werken. Ook gezien dat de vosjes matchen bij het vosje van de tas? Details maken het altijd zoveel leuker.

smiley

Dit vond ik persoonlijk een heel fijn project waar ik heel veel plezier aan heb beleefd om het in elkaar te knutselen en Nette haar meter was alvast super blij met het resultaat.

Lieve Nette, ik wens je een hele fijne verjaardag toe, maar ook heel veel plezier met je tasje en je kleurpotloden. Ik ben er zeker van dat je ongelooflijk veel mooie dingen in elkaar gaat knutselen, want dat doen ‘knutselmiekes’ zoals jij heel erg goed.



Snoezig Snoesje

Naaimachine Posted on 13 sep, 2014 19:40:02

Snoesje, de nieuwe favoriete knuffel van de dochter, kreeg vandaag een snoezig jasje cadeau van mij. Het stond al een weekje op mijn to-do lijstje, maar veel tijd om creatief te zijn de voorbije week was er jammer genoeg niet.

Met de instructies die ik van de dochter kreeg, kon het brainstormen beginnen. Ze zei: ‘Mama, het moet een jasje met een kapje zijn, waar zo gaatjes in zitten voor haar oortjes en een mooi stofje alsjeblief.’ Die ‘alsjeblief’ was moeilijk te weerstaan en dus begon ik er vandaag dan maar snel aan.



Ik baseerde me op het Burda patroon nr. 8591 waar je hele leuke combinaties mee kan maken van poppenmutsje tot poppendraagmand. Als ik ooit eens heel veel tijd heb, dan breidt ik de poppenkleerkast zeker uit met enkele leuke items. De gaatjes in de capuchon zijn een eigen ‘folieke’. Het is belangrijk dat je op voorhand weet waar je de gaatjes voor de oortjes moet knippen. Zet eventueel een klein stipje op de capuchon waar de oortjes moeten komen piepen. Ik gebruikte de onderkant van een ‘papfles’ om twee symmetrische gaatjes te verkrijgen. Capuchon mooi in het midden vouwen zodat je twee gelijke delen verkrijgt, even vastspelden, cirkel aftekenen en uitknippen. Op een nieuw lapje stof dezelfde cirkels aftekenen en rondom 2 cm aftekenen. Eerst knip je de kleinere cirkels uit en nadien de grotere cirkels. Zo creëer je een beleg voor je reeds geknipte cirkels in je capuchon. Leg het beleg met de goede kant van de stof op het gaatje in je capuchon. Dus beide stoffen liggen met de goede kanten tegen elkaar. Speld vast en stik rondom vast. Strijk het beleg naar binnen toe zodat je eerste cirkel bijna mooi afgewerkt is. Stik nogmaals rondom het beleg vast en strijk het geheel mooi. Doe dit nu hetzelfde voor het tweede ‘oorgaatje’.



Het gebruikte stofje komt uit de oma-collectie. Met slechts 30 cm stof kan je dit jasje maken als je stof een breedte heeft van 150 cm.

Geef toe, Snoesje ziet er toch best snoezig uit. smiley



In de plooi

Naaimachine Posted on 08 sep, 2014 20:24:26

In de plooi, zo voelde ik me gisteren absoluut niet. Het was zo één van die dagen dat je liever een ganse dag in bed blijft: veel aan mijn hoofd, weinig geslapen, verschrikkelijke tandpijn, als een volleerde kluns aan een naaiproject beginnen, een mega puist die absoluut het daglicht wou zien…een echte off-day dus.

Maar ik had een persoonlijke motivatie om toch aan dit project te beginnen: vriendschap…iets wat we te vaak te weinig waarderen. Ik heb door de jaren heen echte vriendschap leren kennen en elke dag opnieuw ben ik dankbaar…dankbaar voor elk klein gebaar, elke lach en elke traan die ik met ze deel. Ik kan op hen rekenen en dat is het mooiste geschenk dat ze me kunnen geven.


Toen ik deze lieve en oprechte woorden van een vriendin toegestopt kreeg, was ik ontroerd. Deze woorden hebben me geraakt, diep geraakt, maar op een positieve manier. Woorden die recht uit het hart komen en die steeds zoveel meer betekenis aan alles geven…dan weet ik, dat is vriendschap. Maar ik zou ik niet zijn als ik haar niet op mijn manier ‘dank-je-wel’ kan zeggen.


Ik maakte voor haar daarom deze omkeerbare tas met bijpassende bloemenbroche. Recepten nummers 14 en 15 vind je in het boek ‘Zo geknipt!’ van blogsters Sanne & Riet. Het boek ligt dus nog steeds op mijn niet opgeruimde naaitafel.


Wat heb ik serieus gevloekt op mijn off-day gisteren. Niets lukte zoals het moest: een naaimachine die enkele malen blokkeerde, plooien gemaakt op de verkeerde kant van de stof waardoor het geheel weer uit elkaar moest. Kort samengevat: het tornmesje was dus mijn beste vriend voor een dag.


Omgekeerd ziet de tas er zo uit, maar ik ben toch meer fan van de vrolijke en kleurrijke print. Je kan het ook zo bekijken: een zwarte tas matcht bij alles maar dingen waar je vrolijk van wordt zet je best in de kijker. Dus ik hoop ook dat de kleurrijke print de voorkeur zal hebben bij haar.



De bloemenbroche maakte ik vandaag op een duidelijk veel mindere off-day. Het maakt het geheel net dat tikkeltje vrolijker. De stofjes die ik gebruikt heb komen uit de ‘oma-collectie’. Ik knipte er met veel plezier in omdat ik wist dat dit een geschenk werd voor een heel bijzonder iemand. En zoals ik ben: altijd recht uit het hart, maar nooit omdat het moet.

En zo valt alles dan toch in de plooi.



Over 404 knopen

Naaimachine Posted on 04 sep, 2014 14:49:16

Toen ik vanmorgen de dochter naar school bracht, stond een mama van een klasgenootje me op te wachten. Zij had me begin deze week gevraagd of ik interesse had in de knopenverzameling van haar buurvrouw die zelf ooit heel veel genaaid heeft. Daar moest ik niet lang over nadenken: natuurlijk wou ik dat maar al te graag. Eenmaal thuis lagen de knopen snel verspreid op de tafel…en het tellen kon beginnen. Mijn knopencollectie is uitgebreid met maar liefst 404 knopen! Wauw, nooit gedacht dat ik er zoveel zomaar zou krijgen.


Het maakt mij niet veel uit dat de ene wat mooier is dan de andere…ik ben gewoon oprecht blij dat ik dit geschenk heb mogen ontvangen.

Als ‘dank-je-wel-cadeautje’ maakte ik voor haar een boodschappentas dat ze minstens ook 404 keer kan gebruiken.


Ik maakte de tas, die trouwens opvouwbaar is, volgens recept nummer 10 uit het boek ‘Zo geknipt!’ van blogsters Sanne & Riet. Dat boek lijkt maar niet van de naaitafel te verdwijnen de laatste weken. Het grijze stofje met vrolijke print komt uit de ‘oma-collectie’ en ik vond het oranje stofje van Veritas er perfect bijpassen. De knopen die ik hier gebruikte komen uit mijn eigen knopenverzameling.





Als de boodschappentas is opgevouwd in het verwerkte voorzakje, heb je een pakketje van ongeveer 14 cm x 12 cm. Dus een ideale grootte die niet echt opvalt in een handtas.

Hopelijk kan ik de buurvrouw die ik nog nooit ontmoet heb hier heel blij mee maken. Zij heeft mij alleszins heel blij gemaakt en ik zeg graag 404 keer bedankt!



Menina: het voorlopige einde

Naaimachine Posted on 28 aug, 2014 15:11:09

Een warme ontvangst bij onze bovenburen zit er op, maar de dochter zat al lange tijd vol spanning af te tellen naar vanmiddag. ‘Joepie mama, ik mag opnieuw gaan spelen bij een vriendinnetje’. Zo klonk het toch als ze vanmorgen wakker werd. Het was een last minute speelnamiddag, maar het is dan toch gelukt om de voorlopig laatste Menina van deze vakantie klaar te krijgen.

Veel plezier, meisjes! smiley






Mandje vol lekkers

Naaimachine Posted on 27 aug, 2014 20:41:46

Morgen staat er een bezoekje aan Nederland op de agenda. Ooit, negen jaar geleden ondertussen, woonde ik in het mooie Kerkrade. Ik heb er maar twee jaar gewoond en heb er goede en minder goede momenten beleefd. Maar één van de momenten die ik nooit vergeten zal, was de aanwezigheid van de buren daar. Altijd bereid om te helpen waar kon, altijd vriendelijk, altijd oprecht…en dat is fijn als je weet dat je steeds bij iemand terecht kan.

De jaren vliegen voorbij, maar nooit zijn we elkaar uit het oog verloren. Bij elke verjaardag, elke kerst of ook gewoon zomaar…altijd zat er een leuk kaartje in de bus. Maar nu is het mijn beurt om hen eens in de bloemetjes te zetten. Bloemen zullen het dan niet echt worden, maar jullie begrijpen de boodschap wel. Ik ben dus vandaag druk in de weer geweest om hen op iets lekkers te trakteren: muffins ‘à la liesanne’ in een zelfgemaakt mandje…hoe kan het ook anders.

smiley



Het mandje maakte ik volgens recept nummer 19 uit het boek ‘Zo geknipt!’. Nog steeds mijn weekfavoriet. Het vraagt wel enige precisie. Detailafwerking is hier heel belangrijk om een mooi resultaat te verkrijgen, maar ben trots op wat het geworden is. Voor dit project gebruik je toch best wat stevigere stof, type canvas zoals ik gebruikt heb. Het ‘liesanne-label’ vergat ik er deze keer in te naaien. Misschien omdat ik afgeleid was door de heerlijke geur van mijn zelfgebakken muffins.



Geef toe ze zien er toch heerlijk uit. Moeilijk voor mij om ze alleen maar te bewonderen hoor. Willen jullie zelf graag ook van dit lekkers? Ze zijn heel eenvoudig te maken, maar vooral snel klaar.

Recept voor 12 muffins

300 g zelfrijzend bakmeel, 130 g suiker, 1 zakje vanillesuiker, 160 ml melk, 125 g gesmolten boter, 1 ei, 12 muffinvormpjes

Bakmeel zeven. Suiker en vanillesuiker toevoegen.
Meng de melk (ik gebruikte deze keer chocomelk), boter en het losgeklopte ei.
Toevoegen aan de bloem en alles goed mengen tot een smeuïge massa.
Deeg verdelen over de 12 muffinvormpjes, maar zorg ervoor dat ze voor 2/3 gevuld zijn.
Nu nog 15 à 20 minuten bakken in een voorverwarmde oven van 180 graden tot ze gaar zijn.

Smullen maar!


Mijn mandje vol lekkers steekt morgen de grens over…en zal daar ook blijven. Maar het is hen van harte gegund. Het zal alleszins een warm weerzien worden.



Babyboom

Naaimachine Posted on 26 aug, 2014 16:04:50

Buiten lijkt de zomer uit het land te zijn, maar hier binnen scheen het zonnetje toen ik vanmorgen enkele leuke foto’s in mijn mailbox vond.




De herfst zal heel veel baby’s brengen in mijn vriendenkring en daar kijk ik ook stiekem naar uit. Ik maakte dit vrolijke pamperzakje voor één van mijn zwangere vriendinnetjes. Het was een ‘ik-ben-blij-voor-jou-dat-je-zwanger-bent-geschenkje’. En blij was ze inderdaad, vooral met dat kleine wondertje dat in haar buik mocht groeien, maar ook een beetje met dit geschenkje.

Ik gebruikte de tutorial van Mme Zsazsa die je vindt op deze link: http://madamezsazsa.blogspot.be/2009/08/het-luierzakje-revisited-en-win.html en in no time was dit pamperzakje geboren. Ik sta er versteld van hoeveel materiaal je eigenlijk kan recycleren en verwerken tot iets nieuws. De buitenkant van het pamperzakje is een stukje van een oud tafelzeil. Ik knipte het gaatje waar de parasol door moest 5 cm te ver. Een nieuw gaatje was een optie, maar dan moest ik het andere met iets anders bedekken en dat was geen optie voor mij. Geloof me, ik heb veel gevloekt omdat ik dat verkeerd gedaan had, maar ja…nobody’s perfect. Het stofje met geruite print aan de binnenkant komt van een oud babylaken van mijn dochter en het matchte helemaal met de buitenkant. De lintjes die ik ter afwerking gebruikte komen uit mijn oma-collectie. Een flamingo uit flockfolie erop en ja, klaar om cadeau te doen.

Tot slot, maar zeker niet onbelangrijk…aan diegene van wie ik deze foto’s kreeg, een dikke merci om dit met mij te delen. Het is altijd leuk om zien dat de spulletjes die ik maak met de grootste liefde behandeld en gekoesterd worden. Jullie baby’tje mag snel komen, want jullie zijn er klaar voor zo te zien.

smiley



Menina: het vervolg

Naaimachine Posted on 25 aug, 2014 21:27:39

Morgen een nieuwe speeldag voor de dochter. Voor mij deadline behaald: menina nummer 2 is klaar! Klaar om iemand heel blij te maken.




Veel plezier morgen, meisjes. smiley



Isn’t she lovely

Naaimachine Posted on 23 aug, 2014 20:18:42

Het lijkt alsof ik de laatste dagen verknocht ben aan het boek ‘Zo geknipt!’ van blogsters Sanne & Riet. Maar dat is enkel en alleen omdat het zo’n leuk boek is vol creativiteit. Heerlijk!

Vandaag maakte ik deze schoudertas volgens recept nummer 27 van het boek. Ikzelf ben nooit een ‘sjakossenmadam’ geweest, maar deze is me op het lijf geschreven. Ik ben waarschijnlijk één van de weinige vrouwen die minder handtassen heeft dan dat ik schoenen heb, maar ik kan wel zeggen dat ik een pièce unique heb. Het stofje en bijpassende paspelband kocht ik begin augustus samen met de zus bij Habiba te Leuven. Zij was niet echt fan, maar blauw, rood en bloemenprint dat is mijn ding. Snel beslist dus! Ik kocht er maar een metertje van, maar dat was ruim voldoende voor dit project.



Toen ik vanmorgen het patroon begon uit te tekenen had ik nooit gedacht dat ze vanavond al klaar zou zijn. Maar hoe meer ik me verdiepte in dit project, hoe sneller ik resultaat zag…de eindmeet was in zicht. Toegegeven, het werd toch even warm toen ik voering en buitenstof bijna blindelings met ritsvoet aan elkaar moest zetten. Maar zoals het boek beschreef: geen nood, het komt allemaal goed op het einde. En dat deed het ook!





Een klein, maar fijn detail om af te sluiten…bij de laatste strijkbeurt van mijn afgewerkte schoudertas klonk er door de iPod speakers het mooie ‘Isn’t she lovely’ van Stevie Wonder. Wel, ik vind ze heel lovely, mijn tas.



Een klein tasje voor een lieve vriendin

Naaimachine Posted on 22 aug, 2014 14:22:40

Het was de eerste keer dat ik dit tasje maakte, maar het stond al heel lang op mijn to-do lijstje. Vooral omdat ik het zelf zo’n schattig ding vind.

Nu het schoolvakantie is, is er meer tijd om vriendinnetjes uit te nodigen om te komen spelen. Elke keer als er een vriendinnetje van de dochter over de vloer komt of elke keer als zij uitgenodigd wordt, tracht ik iets van mezelf cadeau te doen. Gewoon omdat ik het zo leuk vind om kleine meisjes blij te maken met iets uniek. En welk meisje wil nu niet graag een tasje om leuke spulletjes in te stoppen?


Ik gebruikte het ‘Menina’ patroon uit het boek ‘Zo geknipt!’ van blogsters Sanne & Riet…een echte aanrader zowel voor beginners als gevorderden.


Met het gebruik van paspelbandjes ben ik al aardig vertrouwd geraakt. Sommigen vinden het een hele opgave om het in je project te verwerken, maar ik ben er gek op.



Ondertussen is het hier thuis ook al heel gezellig geworden. Vol ongeduld stond de dochter al ruim een half uur voor het raam haar vriendinnetje op te wachten met de kleine ‘Menina’ in haar hand. Blij was ze toen ze de officiële overdracht mocht doen…en het tasje werd meteen goedgekeurd. Ik ben alvast heel blij om hier twee vrolijke meisjes in huis te hebben.



Snoepzak om van te smullen

Naaimachine Posted on 20 aug, 2014 21:42:00

Dit stofje van Michael Miller lag al enige tijd in de kast. Elke keer als de kastdeur open stond en ik het stofje liggen zag, kreeg ik altijd zoveel zin om te snoepen. Gelukkig kon ik mezelf elke keer wel bedwingen en bleef het louter bij het stofje voor de zoveelste keer mooi op te vouwen. Maar genoeg gevouwd, gebruiken nu…en dat deed ik.


Ik maakte van een klein lapje deze vrolijke snoepzak. Een patroon gebuikte ik niet, maar ik leg jullie kort even uit hoe ik eraan begonnen ben.

Zo eenvoudig is het…

Twee gelijke driehoeken uit je stof knippen. Mijn driehoek heeft een basis van 22 cm en een hoogte van 31 cm, maar dit kan verschillen naar hoe groot jij je snoepzak wil maken. De randen van elke driehoek zigzaggen. Je driehoeken met de goede kanten van de stof op elkaar leggen zodat het lijkt dat er maar één driehoek op je tafel ligt. Beide zijkanten dichtnaaien. Zoompje aan de bovenkant naaien. Vullen met snoepjes naar keuze en tot slot een strikje rond al dat lekkers wat je er hebt ingestopt.


Heel eenvoudig, maar ooo zo leuk. De dochter kan morgen een vriendinnetje op heel wat lekkers trakteren. Moet er alleen nog voor zorgen dat het zakje ook dicht blijft tot dan, want geef toe…het ziet er toch uit om van te smullen?



Over een bloem die nooit verwelkt

Naaimachine Posted on 10 aug, 2014 20:25:22



Blijdschap zit vaak in een klein en onverwacht hoekje verborgen…en blij was ik toen ik gisteren een kleine attentie mocht ontvangen. Totaal onverwacht kreeg ik een klein lapje stof en wat accessoires cadeau. Maar het bijzonder lieve kaartje was hartverwarmend…

‘Beste Annelies,

Oftewel liesanne, proficiat met je mooie blog. Hier een mini-cadeautje (stukje stof, lintjes) om te gebruiken bij jouw prachtige creaties!’

Toeval of niet, het stofje dat ik kreeg met vlinder- en bloemenprint, past perfect bij het ‘liesanne’ concept. Dus ik…zéér blij om met dit stofje aan de slag te gaan. Ik maakte er al deze bloemenbroche van volgens het patroon uit ‘Zo geknipt!’ een super leuk boek van blogsters Sanne en Riet. Ik moet toegeven dat er toch wel wat prutswerk bij te pas kwam, maar het resultaat mag er zijn…een bloem die altijd bloemen zal.

Maar niets is zomaar natuurlijk…

Lieve Ann, om een of andere reden weet ik dat groen en blauw jouw kleuren zijn. Ik hoop daarom van harte dat deze bloem je blij mag maken zoals jij mij hebt blij gemaakt met jouw super lieve attentie. Dank je wel!!



Bloempot in een jasje

Naaimachine Posted on 09 aug, 2014 18:13:11



Ik ben altijd al jaloers geweest op mensen met groene vingers. Het is zo mooi om te zien hoe mensen tot rust kunnen komen in hun tuin of huis vol bloemen of planten. Ik mag mezelf daarom dus zeer gelukkig prijzen dat ik dit kamerplantje al meer dan een jaar in leven kan houden. Hij heeft wel wat stormen moeten doorstaan, maar na een accidentele val op de grond, wist ik…dit is een survivor. Hij ziet er misschien wat verwilderd uit, maar dat deert me niet…hij leeft!!

Het bijhorende porseleinen potje heeft de val niet overleefd, maar ik hield me vast aan de gedachte dat scherven me ooit wel geluk gingen brengen. Mijn plantje kreeg een plastic vervangpotje dat hem nooit echt mooi heeft gemaakt. Hij kreeg van mij vandaag een nieuw jasje. Ik maakte het uit een oud tafelzeil en nam de maten op van het ‘lelijke’ plastic potje. Hoewel meetkunde nooit mijn sterkste vak was op school lukte het me toch om dit voor mekaar te krijgen. Nu mag hij stralen in zijn nieuwe jasje met bloemenprint.



Over niet-vergeten-bedankjes

Naaimachine Posted on 05 aug, 2014 21:37:40


Vergeten doe ik niet en iemand bedanken doe ik oooh zo graag op mijn manier. Begin april maakte een vriendin voor mij een ontzettend mooi paar oorbellen. Toen ze me die zorgvuldig kwam bezorgen, liet ik ze al meteen een stofje kiezen dat ik zou gebruiken om voor haar een kleinigheid terug te doen. Waarschijnlijk dacht ze nu al wel dat ik haar vergeten zou zijn, maar het tegendeel is bewezen…

Eva, dit leuke ritstasje komt jouw richting uit. Hopelijk mag het je veel plezier brengen. Het is je alleszins van harte gegund.



Lief klein konijntje

Naaimachine Posted on 05 aug, 2014 09:42:36

Een tijdje geleden vond ik dit stofje bij Pauli in Leuven. Ik heb een dochter die dol is op konijntjes en bloemen…dus hét perfecte stofje dat bij haar zou passen. Ik maakte uit een halve meter stof dit zeer gemakkelijk draagbaar hemdje. Ik gebruikte het Lena patroon uit het boek ‘Zelfgemaakte kleertjes 1’ van Catharine Deweerdt. Het is eigenlijk een patroon voor een kleedje, maar met wat aanpassingen wordt het ook een heel leuk bloesje.

En ja, ze is er dol op. Het hemdje is zelfs mee naar Frankrijk op vakantie geweest waar al die lieve kleine konijntjes mochten pootje baden in de Seine. smiley



De foto’s zijn jammer genoeg van niet zulk een goede kwaliteit, maar ik wil jullie toch niet ontnemen dat blijdschap vaak in hele kleine dingen zit. Of misschien waren het al die visjes die kriebelden aan haar teentjes. smiley



« VorigeVolgende »