Het lijkt alsof ik de laatste dagen verknocht ben aan het boek ‘Zo geknipt!’ van blogsters Sanne & Riet. Maar dat is enkel en alleen omdat het zo’n leuk boek is vol creativiteit. Heerlijk!

Vandaag maakte ik deze schoudertas volgens recept nummer 27 van het boek. Ikzelf ben nooit een ‘sjakossenmadam’ geweest, maar deze is me op het lijf geschreven. Ik ben waarschijnlijk één van de weinige vrouwen die minder handtassen heeft dan dat ik schoenen heb, maar ik kan wel zeggen dat ik een pièce unique heb. Het stofje en bijpassende paspelband kocht ik begin augustus samen met de zus bij Habiba te Leuven. Zij was niet echt fan, maar blauw, rood en bloemenprint dat is mijn ding. Snel beslist dus! Ik kocht er maar een metertje van, maar dat was ruim voldoende voor dit project.



Toen ik vanmorgen het patroon begon uit te tekenen had ik nooit gedacht dat ze vanavond al klaar zou zijn. Maar hoe meer ik me verdiepte in dit project, hoe sneller ik resultaat zag…de eindmeet was in zicht. Toegegeven, het werd toch even warm toen ik voering en buitenstof bijna blindelings met ritsvoet aan elkaar moest zetten. Maar zoals het boek beschreef: geen nood, het komt allemaal goed op het einde. En dat deed het ook!





Een klein, maar fijn detail om af te sluiten…bij de laatste strijkbeurt van mijn afgewerkte schoudertas klonk er door de iPod speakers het mooie ‘Isn’t she lovely’ van Stevie Wonder. Wel, ik vind ze heel lovely, mijn tas.